Zespół bramny

Od południa na osi kurtyny znajduje się główne wejście do sanktuarium jasnogórskiego. Prowadzi doń zespół 4 bram, połączonych murami osłaniającymi przejście, założony na łuku od południowego wschodu ku północy, z pięciobocznym rawelinem, na którego bokach znajdują się 2 środkowe bramy. Powstawał od l. 20. XVII w. do 2. poł. XVIII w. Przy boku rawelinu od południowego zachodu na żelaznej konstrukcji wiszą 3 dzwony – „Jezus Maria” z 1544 r. oraz „Maria” i „Paweł” z 1912 r.

PLACYK PRZED BRAMAMI

Przed bramą Lubomirskich od 1906 r. znajduje się okrągły, nieco podwyższony placyk, otoczony balustradą z kamiennymi słupkami, zaprojektowany przez architekta Stefana Szyllera. W centrum ułożono

BRAMA LUBOMIRSKICH

Pierwsza brama ufundowana została przez Jerzego Dominika Lubomirskiego, wojewodę krakowskiego. Wzniósł ją Jan Chrzciciel Limberger z Wrocławia w l. 1722-1723. Barokowa budowla ma formę łuku

BRAMA MATKI BOŻEJ BOLESNEJ

Trzecia brama na północnej ścianie rawelinu pochodzi z l. 1631-1641, przebudowana przez Jana Chrzciciela Limbergera w 1723 r. Barokowa budowla parawanowa z półkolistą arkadą zdobiona

BRAMA WAŁOWA (JAGIELLOŃSKA)

Czwarta brama w formie niewielkiego trójkondygnacyjnego budynku na planie prostokąta została wzniesiona w l. 1631-1641 na osi kurtyny południowej. Nieco wysunięta do przodu, łączy się

Close Menu